Daniel Kraus, geprezen om zijn werk met Guillermo del Toro en zijn aanstaande bewerking door Ron Howard, waagt zich aan sciencefiction met zijn roman The Sixth Nik, die op 26 juni 2026 uitkomt. Het boek combineert de diepgewortelde angst voor lichaamshorror met scherp politiek commentaar, waarbij thema’s als lichamelijke autonomie en het potentieel voor staatscontrole worden onderzocht.
Een levend schip, een pestwereld
Het verhaal speelt zich af aan boord van The Sickness, een ruimtevaartuig dat letterlijk uit biologische materie is gegroeid. Dit is geen metaal en draden, maar ‘geweven biomaterie’ die reageert op de behoeften van de bemanning – of misschien eisen. Het verontrustende ontwerp van het schip, beschreven als een “tumor” of “verrot stuk van een Oort Behemoth”, zet de toon voor een donkere, verontrustende reis.
De missie van de bemanning: onderzoek een door pest geteisterde planeet die schurkenstaten is geworden. Het verhaal draait om Sisilla, een negenjarige sektelid wiens hersenen voor deze taak zijn vergroot. Alleen al het uitgangspunt suggereert een verhaal waarin onschuld wordt gecorrumpeerd en uitbuiting routine is.
Invloeden en oorsprong
Kraus noteert de ontstaansgeschiedenis van de roman in een verwrongen herinterpretatie van de thriller uit 1962 What Ever Happened to Baby Jane?. Maar het project veranderde in iets veel vreemders, gedreven door angsten uit de echte wereld. De auteur koppelt The Sixth Nik expliciet aan de omverwerping van Roe v. Wade en de toenemende aanvallen op transrechten.
Zoals Kraus stelt: “de Amerikaanse regering probeert controle te krijgen over de fysieke lichamen van mensen van vlees en bloed”. Het verhaal schuwt dit verband niet. Een citaat van Josef Mengele dient als een huiveringwekkende herinnering aan het historische vermogen tot door de staat gesponsorde brutaliteit.
De horror vanbinnen
Het fragment onthult een schip dat niet alleen leeft, maar ook grotesk. Bloemkoolachtige cockpits, pulserende vrachtruimen en kankerachtig uitziende luchtsluizen: The Sickness is een nachtmerrie in vlees en bloed. De reactie van de bemanning op het schip – ‘gepijnigde grijns’ en ‘nieuwe bezorgdheid’ – onderstreept de gruwel.
Het afstandelijke, klinische verhaal van de hoofdpersoon vergroot het onbehagen. Ze zijn opgeleid voor deze missie en gaan alleen het schip binnen, begroet door een geforceerd applaus dat snel overgaat in wanhopige opluchting. De vraag blijft hangen: wat voor soort beschaving zou zo’n schip bouwen?
The Sixth Nik is geen prettig leesboek. Het is een brutale, onverschrokken kijk op macht, controle en het angstaanjagende potentieel van biologische technologie. De mix van sciencefiction, lichaamshorror en politieke verontwaardiging in de roman belooft een verontrustende, onvergetelijke ervaring te worden.
