Keizerspinguïns, nu al een van de meest kwetsbare soorten ter wereld, worden nu geconfronteerd met een nieuwe bedreiging: de verstoring van hun jaarlijkse ruicyclus als gevolg van het snel slinkende Antarctische zee-ijs. Wetenschappers hebben ontdekt dat het essentiële proces van vogels, namelijk het afwerpen en opnieuw laten groeien van veren – essentieel voor het overleven in het barre Antarctische klimaat – ernstig wordt aangetast door de klimaatverandering.
De gevaarlijke ruicyclus
Elk jaar moeten keizerspinguïns weken op stabiel zee-ijs doorbrengen om een volledige vernieuwing van de veren te ondergaan. Dit proces, bekend als een ‘catastrofale rui’, maakt ze tijdelijk kwetsbaar, omdat hun oude, beschadigde veren worden afgeworpen voordat er nieuw, waterdicht verenkleed in groeit. Zonder goede isolatie lopen pinguïns het risico dood te vriezen als ze het ijskoude water ingaan.
Door de ongekende afname van het Antarctische zee-ijs tussen 2022 en 2024 zijn grote gebieden echter zonder geschikte ruiplatforms achtergebleven. Satellietbeelden laten een dramatische afname zien van het aantal zichtbare pinguïnkolonies, waardoor wetenschappers vrezen dat er mogelijk duizenden zijn omgekomen.
“Dit was echt een ‘oh mijn God’-moment”, zegt dr. Peter Fretwell van de British Antarctic Survey, die al twintig jaar keizerspinguïns bestudeert. ‘Opeens denk je: hebben we tijd om ze te redden?’
De impact van recordijsverlies
Het Antarctische zee-ijs in de zomer kelderde van gemiddeld 2,8 miljoen vierkante kilometer naar een recordlaagte van 1,79 miljoen vierkante kilometer in 2023. Hoewel er in 2025 een bescheiden herstel plaatsvond, was de schade al ernstig. Onderzoekers, die eerder grote hopen uitgevallen veren identificeerden in gebieden als Marie Byrd Land, vinden nu zeer weinig tekenen van pinguïnactiviteit in dezelfde gebieden.
In 2022, toen de ijsniveaus instortten, lieten satellietwaarnemingen slechts 25 pinguïngroepen zien, waar er honderden hadden moeten zijn. Het jaar daarop verslechterde de situatie en werden er nog minder vogels gedetecteerd. Het verlies is niet geleidelijk; het is een catastrofale gebeurtenis die in realtime plaatsvindt.
Wat dit betekent voor keizerspinguïns
Het verstoren van de rui is niet alleen een kwestie van comfort; het is een kwestie van leven en dood. Pinguïns vertrouwen op hun veren voor isolatie en waterdichtheid, en rui is een energie-intensief proces waardoor ze zwak en blootgesteld blijven. Als ze in het water worden gedwongen voordat hun nieuwe verenkleed compleet is, zullen ze waarschijnlijk sterven door onderkoeling.
Hoewel sommige pinguïns mogelijk proberen te verhuizen naar stabielere ijsplaten, kan dit de voortplantingscycli verstoren, wat tot verdere populatiedaling kan leiden. De soort wordt al geconfronteerd met langetermijnbedreigingen als gevolg van de klimaatverandering, en deze nieuwe crisis versnelt de urgentie van inspanningen voor natuurbehoud.
De bevindingen dienen als een duidelijke herinnering dat de effecten van de opwarming van de aarde zich snel en dramatisch kunnen manifesteren. Het verlies van pinguïnkolonies is geen langzame achteruitgang; het is een abrupte, verwoestende gebeurtenis.
De volledige omvang van de verliezen zal duidelijker worden met een komende populatietelling in het Ross Sea-gebied, waar pinguïns migreren om zich voort te planten en te ruien. Voorlopig staat het lot van keizerspinguïns op het spel, wat de onmiddellijke noodzaak van actie onderstreept om de klimaatverandering te verzachten en deze iconische soort te beschermen.
