Astronauci na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS) doświadczają zjawiska niespotykanego na Ziemi: 15 do 16 wschodów i zachodów słońca co 90 minut. Nie wynika to z szybkich zmian stref czasowych, ale z faktu, że stacja okrąża planetę z prędkością około 28 000 kilometrów na godzinę, stale poruszając się między światłem a cieniem. Ostatnie zdjęcie, wykonane w styczniu 2026 roku, przedstawia spektakularny zachód słońca nad Oceanem Spokojnym, z sylwetkami chmur na tle złotego światła.
Nauka o tym gatunku
ISS okrąża Ziemię na wysokości około 400 kilometrów. Z tego punktu widzenia słońce nie zachodzi za horyzontem w zwykłym tego słowa znaczeniu. Zamiast tego sama stacja pogrąża się w cieniu Ziemi, tworząc szybkie i dramatyczne przejście. Ta szybka zmiana umożliwia astronautom obserwację pełnego spektrum światła oddziałującego z atmosferą ziemską.
Krzywizna planety odgrywa kluczową rolę: światło słoneczne jest załamywane i filtrowane przez atmosferę, rozpraszając niebieskie odcienie i uwydatniając czerwienie i pomarańcze. Tworzy to subtelny, wielotysięczny gradient wzdłuż krzywizny Ziemi. Efekt ten jest wyraźniejszy niż to, co obserwują ludzie na ziemi, ponieważ astronauci oglądają zachód słońca pod innym kątem.
ISS: Globalne Laboratorium
Międzynarodowa Stacja Kosmiczna to wspólny projekt NASA i partnerów międzynarodowych, w tym Roscosmos (Rosja), ESA (Europa), JAXA (Japonia) i CSA (Kanada). Służy jako stałe laboratorium załogowe do długotrwałych misji kosmicznych i badań naukowych, które są trudne lub niemożliwe do przeprowadzenia na Ziemi.
Środowisko ISS pozwala naukowcom badać zjawiska takie jak załamanie światła i rozpraszanie atmosferyczne w skali planetarnej. Dodatkowo ciągłe wizualne przypomnienie Ziemi jako pojedynczego, połączonego układu wpływa na perspektywę astronautów, wzmacniając koncepcję naszej planety jako całości.
Dlaczego to jest ważne
Wyjątkowy punkt widokowy z ISS oferuje nie tylko spektakularne widoki, ale także możliwość obserwacji procesów atmosferycznych w czasie rzeczywistym, co podkreśla znaczenie zrozumienia interakcji światła z materią w skali globalnej. Ta perspektywa wzmacnia pogląd, że Ziemia jest jednym dużym, wzajemnie połączonym systemem, a nie szeregiem odizolowanych regionów.
Ten pogląd na kruchość i wzajemne powiązania Ziemi jest szczególnie ważny, ponieważ zmiany klimatyczne i eksploracja kosmosu stają się coraz ściślej powiązane.
