Avatar: Ogień i Popiół Jamesa Camerona spełnia oczekiwania widzów, ponownie zanurzając ich w żywo odtworzonym świecie Pandora, gdzie rodzina, konflikty i unikalny ekosystem planety znajdują się w centrum historii. Akcja filmu, będącego bezpośrednią kontynuacją hitu z 2009 roku, rozpoczyna się 15 lat po wydarzeniach z pierwowzoru, kiedy Jake Sully i Neytiri osiedlają się ze swoimi dziećmi po wypędzeniu najeźdźców.
Historia strat i nowych zagrożeń
Historia rozgrywa się na tle żalu, gdy rodzina Sally opłakuje stratę najstarszego syna, Neteyama. Ich dawny wróg, pułkownik Quaritch, powraca, teraz sprzymierzony z potężnym klanem Na’vi, przystosowanym do życia w pobliżu regionów wulkanicznych, dowodzonym przez Varanga. Sojusz ten wprowadza nowe zagrożenie, eskalując konflikt poza interwencją człowieka.
Prawdziwa gwiazda: Pandora tulku
Pomimo znanych sekwencji akcji i dynamiki rodzinnej, najbardziej ekscytującym elementem filmu jest Payakan, członek tulku – świadomego gatunku waleni zamieszkującego oceany Pandory. Tulku to coś więcej niż tylko istoty; są głęboko zintegrowane z kulturą Na’vi i mają głębokie znaczenie w narracji filmu.
Tulku wykazują złożone struktury społeczne i niemal duchowe połączenie z Pandorą, co czyni ich emocjonalnym rdzeniem filmu.
Dlaczego to jest ważne?
Sukces filmu nie jest zaskakujący, biorąc pod uwagę historię Jamesa Camerona jako reżysera hitów kinowych, ale „Avatar: Ogień i popiół” odzwierciedla trend we współczesnym kinie: rosnący nacisk na budowanie świata i wciągające doświadczenia wizualne. W szczególności Tulku rodzi pytania dotyczące naszych relacji z inteligentnymi gatunkami innymi niż ludzie, sugerując zwrot w stronę narracji, które badają powiązania międzygatunkowe, a nie po prostu dominację.
Powrót filmu na Pandorę przypomina o sile wizualnego opowiadania historii, ale także o rosnącym zapotrzebowaniu na historie wykraczające poza proste schematy walki bohater kontra złoczyńca. Awatar: Ogień i Popiół odnosi sukces, zakorzeniając konflikt na stawkach emocjonalnych, sprawiając, że los ekosystemu Pandory — i jego wyjątkowych mieszkańców — staje się głównym problemem.
