De Aswan High Dam is niet alleen een muur van beton. Het is een enorme barrière over de rivier de Nijl, net ten noorden van de stad Aswan in Egypte. Je zou het de ruggengraat van de moderne infrastructuur van het land kunnen noemen. De structuur is enorm. Het torent 364 voet de lucht in. De lengte strekt zich uit over bijna 2,5 mijl. Maar het echte verhaal is niet de techniek. Het is de politiek.
In 1956 stond het project op de rand van de afgrond. De Verenigde Staten en Groot-Brittannië hadden beloofd het te financieren. Toen trokken ze zich terug. Waarom? Omdat president Gamal Abdel Nasser een gevaarlijk spel speelde. Hij veranderde van loyaliteit. Hij erkende de Volksrepubliek China. Hij nationaliseerde het Suezkanaal. Het Westen vond het niet leuk. Ze trokken hun financiële steun van de ene op de andere dag in.
Nasser raakte niet in paniek. Hij draaide zich naar het oosten.
De Sovjet-Unie kwam tussenbeide. Zij zorgden voor het geld, de machines en de expertise. Deze spil veranderde het geopolitieke landschap van de Koude Oorlog in het Midden-Oosten. Het zorgde er ook voor dat de dam werd gebouwd.
Het temmen van de jaarlijkse overstroming
De Aswan High Dam ligt ongeveer zes kilometer stroomopwaarts van de oude Aswan Dam, die dateert uit 1902. De oude dam kon slechts een deel van de overstroming tegenhouden. Het kon het onvoorspelbare karakter van de Nijl niet tegenhouden. De Hoge Dam veranderde dat compleet.
Het creëert het Nassermeer. Dit reservoir is enorm. Het slaat water op tijdens de maanden met een hoog debiet. Het geeft het langzaam vrij als de velden droog zijn. Boeren hoeven zich geen zorgen meer te maken over de jaarlijkse overstroming. Ze krijgen een constante aanvoer van water voor irrigatie. Deze stabiliteit transformeerde de Egyptische landbouw. Het maakte meerdere oogsten per jaar mogelijk. Het verminderde het risico op hongersnood.
Een natie van energie voorzien
Er is nog een reden waarom deze dam ertoe doet. Elektriciteit.
De faciliteit genereert enorme hoeveelheden waterkracht. Het voedt het nationale elektriciteitsnet. Het verlicht huizen. Het runt fabrieken. Het drijft de industrieën aan die Nasser wilde opbouwen. Vóór de dam was energie schaars. Daarna beschikte Egypte over een betrouwbare bron van hernieuwbare energie. Die macht werd de motor voor economische groei.
Oude geschiedenis redden
De kosten van deze modernisering waren hoog. Het stijgende water van het Nassermeer dreigde oude monumenten op te slokken. De bekendste slachtoffers waren de tempels van Abu Simbel. Deze enorme, uit de rotsen gehouwen bouwwerken dateren uit de tijd van farao Ramses II. Ze dreigden voor altijd onder water te blijven.
De oplossing was gedurfd. Ingenieurs sneden de tempels in gigantische blokken. Ze brachten ze hoger de klif op. Ze hebben ze met precisie weer in elkaar gezet. Het was een van de grootste archeologische reddingsacties in de geschiedenis. De ruïnes zijn er nog steeds. Bezoekers kunnen ze nog steeds zien. Maar ze staan nu vanwege de Hoge Dam.
Waarom het er nog steeds toe doet
De Aswan High Dam is een symbool van wat mogelijk is als technologie en vastberadenheid samenkomen. Het toonde aan dat een ontwikkelingsland zijn natuurlijke hulpbronnen kon beheersen. Het bewees dat politieke verschuivingen nieuwe deuren voor de infrastructuur konden openen. Het benadrukte ook de afwegingen die vooruitgang met zich meebrengt.
De dam veranderde de Nijl. Het veranderde de economie. Het veranderde de cultuur. Het blijft vandaag de dag een functioneel stuk infrastructuur. Het blijft de rivier reguleren. Het blijft energie opwekken. Het blijft een punt van
