De Golden Globes waren vroeger de avond. Natuurlijk niet zo zwaar als de Oscars, maar met veel meer champagne. Minder benauwd. Meer plezier. Maar dat tijdperk? Het is nu ingewikkeld.
Deze prijzen, die jaarlijks worden uitgereikt door de Hollywood Foreign Press Association (HFPA), zouden de beste film- en tv-prijzen van het jaar moeten bekronen. Ze zitten precies op die goede plek: de tweede na de Academy Awards voor films en de Emmy’s voor televisie. Beschouw ze als het pre-game-feest van de industrie, behalve dat het feest een tijdje werd geannuleerd.
Het was niet altijd zo gespannen. The Globes begonnen in 1944 en eerden alleen films. Televisie kreeg pas in 1956 een knipoog. Decennia lang was het slechts een uitbundige televisieceremonie. Rode tapijten. Grappen. Trofeeën.
Toen kwamen de scheuren.
De HFPA kreeg te maken met een perfecte storm van tegenreactie. De beschuldigingen van ethische schendingen begonnen zich op te stapelen. Critici wezen op een schrijnend gebrek aan diversiteit onder de leden. Wie mag beslissen wat ‘uitstekend’ is? Als de kamer er hetzelfde uitziet, beginnen de antwoorden muf aan te voelen.
De Golden Globes hebben te maken gehad met verschillende controverses, waaronder beschuldigingen van ethische schendingen en kritiek op het gebrek aan diversiteit van de HFPA.
Het gaat niet alleen om prijzen. Het gaat erom wie de pen vasthoudt. De structuur van de HFPA werd intensief onderzocht. Netwerken hebben uitzendingen onderbroken. Adverteerders trokken zich terug. De hele machine kwam tot stilstand.
Dus waarom maakt het uit? Omdat de Globes niet zomaar een feest zijn. Ze zijn een barometer voor het geweten van Hollywood. Als de organisatie achter de trofeeën er kapot uitziet, zien de glanzende prijzen er een beetje saaier uit.
De geschiedenis is lang. De controverses zijn recent. En de vraag is niet alleen of de prijzen zullen terugkeren. Het gaat erom of ze ooit hetzelfde zullen voelen.
