Het idee van een demonische figuur die stoute kinderen straft tijdens de feestdagen heeft een verrassend robuuste filmgeschiedenis voortgebracht. Het is niet zomaar één monster. Het is een schurk die klaar is voor de franchise en steeds weer in de schijnwerpers wordt gesleept, meestal met bloed aan zijn klauwen.

De grote film voor het reguliere publiek is de film uit 2015, simpelweg getiteld Krampus. Het bevatte Adam Scott en Toni Collette als een gezin dat hun vakantiegevoel probeerde te redden van een toornige, gehoornde entiteit. Toni Collette houdt zich hier staande en bewijst dat ze met horror om kan gaan zonder haar komische inslag te verliezen. De film behandelt Krampus niet als een grap, maar als een oprechte bedreiging.

Dan is er de direct-to-video-boom. Krampus Unleashed arriveerde in 2016. Het is een lager budget. De effecten zijn goedkoper. Maar het bestaat. Datzelfde jaar verscheen Krampus: Origins in 2018, in een poging het achtergrondverhaal van deze kerstduivel vorm te geven. Deze films vullen het gat voor fans die meer kennis willen, zelfs als de productiewaarden aanzienlijk dalen.

Jason Hull regisseerde twee inzendingen die vaak in deze canon worden gegroepeerd. Krampus: The Christmas Devil kwam uit in 2013. Krampus: The Devil Returns volgde in 2016. Ze zijn donkerder. Griezeliger. Minder gericht op familiedrama en meer op pure terreur. Als je op zoek bent naar hoe Krampus-horrorfilms qua toon met elkaar vergelijken, dan zijn dit de uiterste uiteinden van het spectrum.

Maar Krampus blijft niet meer hangen in het horrorgenre. In 2024 stapte hij over naar de reguliere actiekomedie met Red One. De film speelde Dwayne Johnson en Chris Evans als kerstagenten op een missie. Kristofer Hivju speelde Krampus, waardoor de rol een andere energie kreeg. Hij was geen monster dat hier werd gedood. Hij was een karakter. Een onwillige bondgenoot, of misschien een gecompliceerde antagonist. Deze verschuiving laat zien hoe het personage is geëvolueerd van een pure schriktactiek naar een hoofdbestanddeel van de popcultuur.

De vraag blijft. Welke versie definieert voor jou het monster? Het tragische familiedrama van 2015? De rauwe oorsprong? Of het blockbuster-uiterlijk? Het antwoord hangt meestal af van of je wilt huilen of schreeuwen. Of misschien gewoon lachen om een ​​slechterik die het beu is om gestraft te worden omdat hij slecht is.