Ze hebben het verboden. Of dat zijn ze. Onder de 16 jaar, buiten de grote apps. Dat is de aankondiging. Het decreet. De limiet.
Maar waarom?
Dat is de eigenlijke vraag. Niet ‘kunnen ze het blokkeren’, maar ‘werkt het?’ De show duikt erin. Professor Amy Orben uit Cambridge doet mee. Ze leidt de Digital Mental Health Group. Ze kent de gegevens. Dr. Catherine Sebastian van Wellcome is er ook. Hoofd bewijsvoering. Het tweetal ontwart de puinhoop achter het beleid.
Is er bewijs? Of is er alleen maar geluid?
Ze zoeken naar het signaal. Het is rommelig werk. Bewijsmateriaal zit niet netjes in dozen. Het verschuift.
Ondertussen keert het voetbal terug. Opnieuw. Dat doet het altijd. Strafschoppenseries. Die momenten van grote spanning. Tom vraagt of ze ons iets leren over diplomatie. Waarschijnlijk wel. Misschien. De logica is mager, maar ze is er wel.
Dan komt het geld. Voetbal waardering. Hoeveel een speler kost. Kit Yates doet mee. Hij geeft les in Bath. Hij is ook een fan. Hij brengt wiskunde. Concreet: crashes. Auto-ongelukken.
De waarde van een speler voorspelt verkeersongevallen.
Wachten. Wat?
Als hun team wint? Crashes vallen. Als ze verliezen? Ze stijgen. Of is het de waardering zelf die de curve verschuift? Kit berekent de kansen. Hij kiest een team. Niet op basis van talent, maar op datapunten. Wetenschap spelers. WK-stijl.
Tom Whipple leidt het. De producers – Kate, Katie, Keiran, Martin, Jana – hebben de touwtjes in handen. Ze leggen de puzzelstukjes in elkaar. Sommige passen. Anderen niet.
Wij willen antwoorden. Schone.
Het verbod komt op de eerste plaats. Het bewijs volgt. Of misschien blijft het achter. Misschien drukken we gewoon op de knop. Kijk wat er kapot gaat.
Dus. De app sluit om zestien uur.
Maar wat verandert er?
