Hollywood verkeert momenteel in grote problemen, omdat ze al hun budgetten besteden aan het proberen de jaren negentig terug te brengen. Wil je ‘Jurassic Park’ nog een keer bekijken? Klaar. Wil je “Animaniacs” terug op het scherm? Alsjeblieft. En laat me niet beginnen over de Space Jam-sequels. wij vinden het geweldig. Wij beschouwen het als “vlees”. We hebben een comfortabele en veilige manier nodig om de kassa te stabiliseren.
Maar terwijl studio’s ons collectieve geheugen melken om blockbusters te maken, hebben ze ook andere culturele artefacten achtergelaten. bijzonder.
POG’s.
Als u ouder bent dan 30, kan het woord vage zintuiglijke herinneringen oproepen. Het is de geur van oude gymmatten en de bevredigende “klik” van een plastic bord tegen een ander. Dit herinnert ons eraan hoe Milhouse van Houten de ziel van Bart Simpson in The Simpsons ruilde om een zeldzame set te bemachtigen. In de popcultuur is de pauze tegenwoordig een chaotische en gewelddadige markt voor kartonnen verzamelobjecten geworden, en zijn scholen op slot gegaan
De meeste mensen vergeten wat POG eigenlijk is. Ze begrijpen de atmosfeer, maar niet de mechanica. Ze weten dat scholen het verbieden, maar ik weet niet waarom. Deze gids is essentieel voor iedereen die een opfriscursus nodig heeft over de oorsprong van het spel, de regels ervan en de specifieke redenen waarom onderwijsinstellingen deze kleine schijven de oorlog hebben verklaard.
Oorsprong van POG
De oorsprong van de naam is “Pog”, een afkorting van “Pog-top”. Dit zijn niet zomaar willekeurige stukjes karton. Het was oorspronkelijk een Hawaïaans spel genaamd Pōg of Pog-Hurling. Het bord is gemaakt van een melkflesdop. Kinderen gooien zware “pog” tegen een stapel lichte “pog”. Als je ze raakt, heb je ze gewonnen.
Toen het fenomeen zich begin jaren negentig naar het vasteland van de Verenigde Staten verspreidde, veranderden de fabrikanten de zaken. Ze begonnen duizenden verschillende modellen te produceren. Er verschenen verschillende stripfiguren. Sommige ontwerpen zijn eenvoudigweg abstract. Doelen gaan van worpen naar stapels en flicking. Je kunt je pog op een andere stapelen. Hierna kun je je eigen pog naar de stapel gooien. Als je de schijf erboven afslaat zonder de basis te verplaatsen, win je de schijf.
Waarom zouden scholen het willen verbieden?
Je vraagt je misschien af waarom het onschuldige kaartspel verboden werd. Het antwoord is meer dan alleen een afleiding. Het gaat over veiligheid en chaos.
- Projectielen: In latere jaren begonnen fabrikanten hardere kunststoffen te gebruiken. Dit zijn niet langer alleen maar kartonnen schijven. Het zijn kleine, harde voorwerpen die met hoge snelheid door de speeltuin vliegen. Ze konden schedels kraken. Ze zouden tanden kunnen afbreken.
- Gokken: De zeldzaamheid van bepaalde schijven heeft een zwarte markt gecreëerd. Kinderen spelen niet alleen voor de lol. Ze ruilden de zeldzame “Holy Grail”-top in voor een volledige set reguliere tops. Het verandert uw pauze in een gokring met hoge inzetten.
- Geluid: Het constante “slam-siss-crack” van stukken die elkaar raken is oorverdovend. De leraar kan de instructies niet horen. Beheerders kunnen aankondigingen niet horen. De sonische chaos van een met POG bedekte speeltuin is genoeg om elke directeur naar de
Omgekeerde voorouders
Waar komt POG precies vandaan? Japanse wegen zijn kouder. Vooral de Kamakura-periode. Voor degenen die de score bijhouden: dat is 1185-1333. Dit spel heet Menko. De regels zijn heel eenvoudig. Je legt de kaart plat op de grond. Je tegenstander gooit daar een kaart. Als je hem opendraait, krijg je twee kaarten. Eenvoudig. Effectief. Gevaarlijk voor vingers.
Van Samoerai tot Slammer
Snel vooruit naar het einde van de 19e eeuw. Japanse immigranten verhuisden naar Hawaï. Ze hebben het spel meegenomen. Menko heeft mogelijk een nieuwe vorm van entertainment geïnspireerd. Het heet een melkdop. Dit is geen luxe. Voor kinderen uit het begin van de 20e eeuw was het slechts een goedkope sensatie.
De instellingen zijn anders. Kinderen stapelen plastic doppen op elkaar. verticale inzet. Om de beurt gooien ze zware voorwerpen. Deskundigen noemen het “Guinea”. Anderen noemen het een ‘slammer’. Het doel is hetzelfde. Draai de stapel om. Claim je buit. De omgekeerde hoed is van de werper. Geen kaart. Alleen maar glas en grind.
Hoe de #HawaiianJuice Cap een wereldwijd speeltuinfenomeen werd
De term “POG” begon niet op de speelplaats. Het begon met een sappakje.
Maui’s Haleakala Dairy combineert passievrucht, sinaasappel en guave om een drankje te creëren dat de lokale bevolking POG noemt. Het merk ontstond in de jaren zeventig. Maar de echte magie zit niet in de vloeistof. Het zit in het deksel.
Vroege POG-sappen werden geleverd in flessen die waren afgesloten met kartonnen deksels. Dit zijn niet zomaar rommel. Het is de perfecte maat voor een spel dat uit het moderne spel is verdwenen.
De leraar die het dode spel terugbracht
Bloesem Galbiso weet dat.
Ze geeft les aan de Waialua Elementary School in Oahu. Ze wist ook dat het oude melkdoppenspel eind jaren tachtig was uitgestorven. Kinderen van haar leeftijd waren verder gegaan.
Ze bracht het terug in 1991.
Hij deelde POG-petten uit aan de studenten. Het resultaat was onmiddellijke chaos. Geen slechte soort. De goede soort.
“Het mooie hiervan is dat ze niet meer de echte ruige spelletjes op de speelplaats hoeven te spelen”, vertelde Galbiso aan verslaggevers.
Dit is een niet-seksistisch spel. Jongens en meisjes spelen samen. Ze vertellen je de regels. Het leerde eerlijkheid. Het beste van alles is dat het ervoor kan zorgen dat kinderen elkaars neus niet breken.
Maar er is een probleem. De melkflessen verdwenen. U hoeft niet meer alleen maar de deksels van ontbijtgranen te plukken of thuisbezorgd te worden. De toeleveringsketen was kapot.
Galbiso liet zich daardoor niet tegenhouden. Hij keek naar de POG-sapdoppen. Ze waren uniform. Het is heel goedkoop. ze zijn overal.
Van sapdoppen tot wereldwijde merken
Voor de Canadese producent Stanpac is het verband tussen sap en wild duidelijk. Ze maakten de doppen voor de Haleakala Dairy. Ze zagen de populariteit van het spel op Hawaï en beseften dat ze de deksels als speelgoed konden verkopen.
Alan Rypinski verschijnt.
Rypinski, een zakenman uit Californië die hoorde van de rage van de sapdoppen. Hij wil niet alleen petten verkopen. Hij wilde het spel bezitten.
Hij kocht de naam POG van Haleakala Dairy in 1993. Hij richtte de World POG Federation (WPF) op.
Dit is het keerpunt.
Vóór Rypinski was POG een lokale Hawaiiaanse gimmick. Na hem begonnen ze nationale aandacht te trekken.
WPF stimuleert meedogenloze marketing. Ze standaardiseren de regels. Ze veranderden kartonnen cirkels in een miljoenenindustrie.
Kinderen op het vasteland leerden het spel bijna van de ene op de andere dag. Het originele Milk Cover-spel mislukte, maar waarom was het zo populair op het vasteland?
Waarom regels belangrijk zijn
Het antwoord ligt in eenvoud.
Melkdoppen waren onregelmatig. Ze kromden. ze blijven bij elkaar.
De POG-doppen blijven plat. Ze zijn consistent. Deze regels zijn voor ieder kind gemakkelijk onder de knie te krijgen.
Je klapt op je pet. Als het omdraait, win je. Als je dat niet doet, verlies je je beurt.
Geen ingewikkelde strategie vereist. Het vereist geen jarenlange oefening. Puur geluk en vaardigheid.
De World POG Federation doet meer dan alleen speelgoed verkopen. Ze hebben het bouwwerk verkocht. Het is een frisse en toch vertrouwde manier van spelen.
Galbiso zorgde voor een vonk. Rypinski bouwde de motor.
Tegenwoordig zijn POG’s een overblijfsel. Een nostalgische trip, perfect voor degenen die halverwege de jaren 90 zijn opgegroeid. Maar de mechanismen blijven.
Het kartonnen dopje ontbreekt. het sap staat nog op de plank
Benodigde uitrusting voor POG
Om dit echt te laten werken, zijn er twee dingen nodig. Authentieke POG hoed en slammer. De omslag is een kartonnen vel. Lijkt op een halve Amerikaanse dollar. Eén kant is plat. Eén zijde is voorzien van een logo of afbeelding. Dit is het gezicht.
Slammers zijn zwaar. Ze kunnen van plastic, rubber of metaal zijn. Ze zien er saai uit. Maar zonder hen kun je niet winnen.
De stapel definiëren
Zoek een vlak oppervlak. Stapel de hoeden hoog. Iedereen heeft hetzelfde aantal hoeden. De handleiding van Jason Page zegt dat 12 ideaal is. het maakt niet uit. Doe alsjeblieft veel.
Regels voor betrokkenheid
Speler 1 gooit de stoot. Ze richten zich op de stapel. Om het op te slaan, tikt u op de cover en draait u deze om. Heb je de stapel gemist? Nu is het jouw beurt. Het is niet nodig om opnieuw te beginnen.
Plaats het resterende deksel terug. Speler 2 probeert het dan. Als je de dop naar boven draait, zullen ze om de dop vragen. Doorgaan. Speel totdat er geen bergen meer zijn.
Wie zal er winnen?
Zet je hoeden neer. Wie de meeste hoeden op heeft, wint. Zo simpel is het.
De opkomst en ondergang van #POG: hoe arcadegames explodeerden en stierven
De World POG Federation volgde hun werk gewoon niet. Ze verdienen actief de verstoring. In 1993 was de sport van een nieuwsgierigheid in de achtertuin uitgegroeid tot een nationaal fenomeen en was het eerste Nationale POG-kampioenschap geboren. Uiteindelijk vond de sport zijn weg naar scholen van Maryland tot Californië, waardoor speeltuinen werden veranderd in locaties voor competitie.
Brian Lipinski, de man achter de POG-rage, realiseerde zich al snel dat zijn vroege product, een eenvoudige plastic dop van een fles, in wezen een verzamelvisitekaartje was. Hij bleef niet bij eenvoudige ontwerpen. WPF heeft licentieovereenkomsten met elk groot merk dat u maar kunt bedenken. McDonald’s. Teenage Mutant Ninja Turtles. Nationale Hockeyliga. De kinderen speelden niet alleen samen. Ze hebben ze verzameld.
Deze epidemie was zeer wijdverspreid en de sociale gevolgen waren op hun hoogtepunt. Ook de katholieke kerk was erbij betrokken. Op 16 september 1995 meldde de New York Times dat het bisdom Camden, New Jersey, 50.000 POG’s had besteld met het gezicht van paus Johannes Paulus II erop. Het is niet alleen maar plastic meer. Dit is een cultureel moment.
Waarom barstte de POG-zeepbel?
Bubbels knappen echter altijd. Rybinsky en zijn team werden ervan beschuldigd de markt te oververzadigen. Er zijn zoveel variaties. Er zijn te veel tekenen. De nieuwigheid is er snel vanaf.
Toen kwamen mijn ouders.
Voor de continuïteit werden in het verleden POG-toernooien georganiseerd. Je gaat naar school met je favoriete hoed op. Als je het tijdens de pauze verliest, ben je het voor altijd kwijt. Deze sfeer waarin veel op het spel staat, zorgt voor meer dan alleen opwinding. Dit veroorzaakte ruzie. Leraren hebben er een hekel aan. Ze beschouwen het spel als destructief en verontrustend vergelijkbaar met gokken.
De terugkeer verliep snel. Scholen in het hele land beginnen POG te verbieden. Het spel dat de natie enthousiast maakte, werd plotseling uit de klaslokalen gezet.
Het einde van een tijdperk
In de 21e eeuw is POG volledig achterhaald. Het tijdschrift Boys Life deed ze in de uitgave van 1998 al af als een voorbijgaande rage. De hype is dood. Ik vergat mijn hoed.
Maar daar eindigt het verhaal niet. De wortels van dit spel gaan dieper dan kroonkurken. Menko, de Japanse oorsprong van POG, was oorspronkelijk niet gemaakt van papier of plastic. Hobbyisten gebruiken gebakken kleipotten van 2 inch. Deze kleiplaten zijn voorzien van kleurrijke ontwerpen, waaronder portretten van samoeraikrijgers aan de ene kant. Pas in 1868 vervingen speelkaarten klei en transformeerden het spel van een fysieke, tactiele ervaring naar iets lichters, gemakkelijker in massa te produceren en uiteindelijk gemakkelijker weg te gooien.
We hebben herinneringen aan dat lawaai en die vreugde. Maar hoe zit het met het spel zelf? Nu is het slechts een voetnoot.
