Het gebeurt. Een enorm, 20 meter hoog ruimteradarstation in Pembrokeshires is niet langer alleen maar een lokaal planningsconflict. Het is een nationale beslissing.
De regering van Wales heeft ingegrepen en een laatste oproep gedaan aan het plan van het Ministerie van Defensie om 27 radarschotels te installeren in Brawdy’s Cawdor Barracks.
Dit is niet de typische goedkeuring van de raad.
Van de grofweg 25.000 bouwaanvragen die jaarlijks in Wales worden ingediend, worden er minder dan een dozijn ‘binnengeroepen’. Deze zeldzame procedurele stap gaat voorbij aan lokale planners. In plaats daarvan beslissen de ministers over het lot van voorstellen waarvan zij menen dat ze betekenis hebben buiten hun onmiddellijke geografische grens.
Waarom is de Deep Space Advanced Radar Capability controversieel?
De kern van het debat draait om de Deep Space Advanced Radar Capability (DARC). Het Britse ministerie van Defensie benadrukt dat het systeem van cruciaal belang is voor het volgen van objecten in de diepe ruimte. Ze beweren dat het essentiële satellietnetwerken beschermt die worden gebruikt voor communicatie, navigatie en bredere beveiliging.
De voorgestelde infrastructuur is aanzienlijk.
Zevenentwintig gerechten. Elk is 20 meter hoog. Elk met een breedte van 15 meter.
Maar de technologie bestaat niet in een vacuüm. Het maakt deel uit van het trilaterale veiligheidsverdrag AUKUS tussen Groot-Brittannië, de VS en Australië. Dat partnerschap is de geopolitieke motor achter dit project.
Wie is er tegen het radarplan van Pembrokeshire?
De oppositie is georganiseerd. De People Against Radar Campaign (PARC), een groep met wortels in eerdere anti-kernwapen- en anti-oorlogsbewegingen, heeft de interventie van de Welshe regering verwelkomd. Zij stellen dat het project een onnodige escalatie is.
Hun specifieke bezwaar? Ze beweren dat de radar de Amerikaanse ruimtemacht bedient.
“Dat is de reden waarom DARC wordt beschreven als een significante escalatie in de militarisering van de ruimte ”, aldus PARC in een persbericht.
PARC beweert dat de faciliteit is ontwikkeld ter ondersteuning van de Space Force van Donald Trump, en merkt op dat de Amerikaanse militaire uitgaven zijn verdubbeld sinds Trump aan de macht kwam. Ze suggereren dat het project Washington in staat stelt “de ruimte te domineren” vanuit een Welshe basis.
Gaat dit over het volgen van puin? Of gaat het om het projecteren van macht? Het antwoord hangt af van welk persbericht u als eerste leest.
Hoe werkt het call-in-proces voor grote Britse ontwikkelingen?
Voor bewoners die zich afvragen hoe de lokale democratie hierin past, is het mechanisme eenvoudig maar ondemocratisch.
Wanneer een project ‘kwesties van meer dan lokaal belang’ oproept, kan de regering van Wales de bouwvergunning van de gemeente terzijde schuiven. Dit zorgt ervoor dat strategische, nationale of internationale implicaties worden afgewogen door ministers, en niet door gemeenteraadsleden die mogelijk niet over de specifieke context of autoriteit beschikken.
Plaid Cymru, leider van de regering van Wales, weigerde commentaar te geven op de reden waarom deze specifieke toepassing werd geselecteerd. Hun website biedt een voorbehoud dat ertoe doet:
“Er wordt heel vaak gebruik gemaakt van de bevoegdheid om in te bellen… iedereen kan een verzoek indienen… maar dat betekent niet dat het wordt geweigerd.”
Wat gebeurt er vervolgens met het Cawdor Barracks-project?
De aanvraag is nu in handen van de Welshe ministers.
Er is geen garantie dat de radar zal worden goedgekeurd. Het call-in-proces zorgt alleen voor een beoordeling op hoog niveau. Het erkent dat er een stalen schotel van 20 meter in West-Wales staat
