Een nieuwe studie komt met een verrassend eenvoudig antwoord voor het grootste meer van Engeland. Snijd gewoon de vervuiling weg. Specifiek. Het soort dat uit onze toiletten komt. En velden.
Windermere heeft het moeilijk. We hebben het allemaal gezien. Groen, soepachtig water. Zomerzwemmen verpest. Het lijkt minder op een vakantieplek en meer op een mislukt wetenschappelijk experiment.
De Environment Agency (EA), die samenwerkte met het Britse Centre for Ecology & Hydrology, kwam met enkele serieuze cijfers. Ze wilden weten of we konden voorkomen dat de klimaatverandering de plek verwoestte. Het antwoord? Ja. Volledig.
Dit was voldoende om de verwachte gevolgen van klimaatverandering voor het meer voor de komende 50 jaar volledig teniet te doen.
Hier is het slechte nieuws. Het wordt warmer. Modellen voorspellen dat de gemiddelde temperatuur in Windermere tegen 2070 met 2,4 tot 2,5ºC zal stijgen. Dat is niet triviaal. Warm water houdt van voedingsstoffen. Stikstof. Fosfor. Het is een recept voor een ramp. Deze ingrediënten voeden blauwgroene algen. Dat nare spul. Het doodt wilde dieren. Maakt mensen ziek.
Als we blijven doen wat we doen? Meer algen. Elke zomer. De WHO zegt dat het gevaarlijk is. Waarschijnlijk zal dat zo zijn.
Maar.
Hier is de draai. Als je stopt met al het rioolwater dat het meer binnenkomt. De modellen draaien. Zelfs als het water aanzienlijk warmer wordt, daalt het aantal dagen met gevaarlijke algenniveaus tot nul. Nul. Niet laag. Nul.
Andy Brown van het waterreguleringsteam van EA neemt geen blad voor de mond. Hij ziet dit als een routekaart voor ‘toekomstige generaties’. Hij vindt het leuk dat we een solide wetenschappelijke basis hebben om te beslissen waar geld naartoe gaat. Het neemt het giswerk weg.
Het ging echter niet alleen om rioolwater. In het onderzoek is naar alles gekeken.
– Landbeheer : boeren kunnen voorkomen dat voedingsstoffen van hun velden wegspoelen.
– Afvalwaterzuivering : Verbetering van de infrastructuur.
– rioolwaterstops : de grote.
Alle drie de benaderingen werken. Ze verkorten de dagen waarop algen giftige niveaus bereiken. Klimaatverandering meegenomen? Maakt niet uit. Als je de voedingsstoffen onder controle hebt, heb je ook de algen onder controle.
Waarom doen we dit dan niet overal?
Er is niet één oplossing die voor elkmeer werkt.
Ah. Precies daar.
Windermere is niet Loch Lomond. Het is niet Lake Windermere naast de deur (wacht, dat is het). Maar toch. Elk meer is anders. Diepte. Maat. Geschiedenis. Een oplossing die hier werkt, zal misschien niets opleveren voor een dieper, kouder meer dertig kilometer naar het noorden. Je moet ze als individuen behandelen. Geen batchproces.
De studie is duidelijk. Stop de instroom. Corrigeer de bron. Maar doe het voor dit meer. Op zijn voorwaarden.
Wat je doet afvragen. Als we het exacte recept voor elk waterlichaam in Groot-Brittannië kenden… zouden we dan de moed hebben om het medicijn in te nemen? Of zouden we blijven doen alsof het groene water alleen maar ‘zomer’ is?
