Dr. Suzanne Bell heeft geen wekker nodig. Ze is stipt om 5 uur wakker. De ruimte in haar hoofd? Dat is waar het werk gebeurt. Twee uur lang (van 5 tot 7.15 uur) zit ze met haar ochtendlatte. Geen onderbrekingen. Geen vergaderingen. Alleen zij, de stilte en een berg papierwerk of lange lectuur. Het is heilige grond.
Gezondheid van de Deep Space Crew: de Artemis-verbinding
Haar officiële titel? Hoofdonderzoeker voor Artemis-onderzoek bij het Behavioral Health and Performance Laboratory van het Johnson Space Center. Maar eigenlijk bestudeert ze hoe mensen omgaan als ze honderdduizenden kilometers van huis zijn.
Artemis is niet alleen een terugkeer naar de maan. Het is een sprong in het onbekende. Voor het eerst in vijftig jaar vliegt een bemanning voorbij de lage baan om de aarde. Ze rijden in Orion, geen shuttle. En het is de taak van Bell om ervoor te zorgen dat ze gezond en klaar blijven om te functioneren als de communicatievertraging minuten in plaats van seconden bedraagt.
De gegevensverzameling voor de Artemis II-bemanning is een maand geleden afgerond. Het was hectisch. Het Human Research Program had behoefte aan een briefing over een uiterste deadline. Het team van Bell moest complexe gedragsgegevens omzetten in uitvoerbaar advies voor Artemis III. Ze raden niet meer alleen maar. Ze gebruiken echte gegevens om te bepalen hoe maanhabitats moeten worden gebouwd. Muren, verlichting, privacy: het wordt nu allemaal ontworpen rond de menselijke psychologie.
“Het is geen rocket science”, zegt Bell. Maar een basis op de maan bouwen? Dat is.
Brandstof voor de leegte
Heeft ze geluncht? Niet echt. Ze pakte een salade terwijl ze naar een vergadering rende. Het is een specifiek dieet, het ‘dagelijkse dozijn’. Gericht op een lang leven. Geen meel. Geen suiker tenzij het een feest is. Bell weet dat wat je eet net zo belangrijk is als wat je doet als je in het vacuüm van de ruimte bent. Stress verandert je biologie. Je ontbijt helpt het te verzachten.
De uitdaging hier is de verschuiving in reikwijdte. We hebben tientallen jaren aan gegevens over het internationale ruimtestation. Een lage baan om de aarde is een bekende grootheid. De maan is anders. Mars is nog donkerder. De opwinding komt van de nieuwe gegevens. Het is rommelig, nieuw en volledig relevant voor waar NASA naartoe gaat. We observeren niet alleen; we plannen een duurzame aanwezigheid. Dat vereist een heel ander soort mens.
Uitloggen om vijf uur
Ze verlaat het kantoor rond 17.00 uur. Scherp. Geen late avonden. Ze heeft een zoon van 15 die wil trainen met gewichten en een zoon van 13 die aan sport doet. De avond is van hen. Indoor klimmen, gymsessies, de chaos van het tienerleven. Ze slaapt om 21.30 uur. Herstellende weekenden? Dat is voor zaterdag of zondag. Je kunt niet eeuwig leeg blijven.
Is het werk stressvol? Zeker. Maar er zit een ritme in. En voor Bell houdt dat ritme in dat je precies weet wanneer je moet stoppen.
