Ozempic is een sensatie.
Het smelt vet weg. Het verandert de manier waarop mensen zichzelf in spiegels zien. Semaglutide heeft wonderen verricht voor miljoenen mensen die probeerden kilo’s kwijt te raken.
Maar hier is het addertje onder het gras.
Uit een nieuwe studie blijkt dat dit nog steeds niet de meest effectieve medische optie is. In werkelijkheid.
Er zijn aanwijzingen dat de kloof tussen deze medicijnen en een andere vorm van interventie niet eens klein is.
De gegevens liegen niet
Onderzoekers van de Universiteit van New York hebben de cijfers in 2025 berekend.
Ze stelden operaties – sleeve-gastrectomie en maag-bypass – tegenover de grote namen van de farmaceutische industrie: semaglutide en tirzepatide. Deze GLP-1-receptoragonisten bootsen natuurlijke hormonen na om de eetlust te onderdrukken. Ze voelen als magie in je hersenen.
Het team gebruikte gezondheidsdossiers. Ze matchten patiënten op leeftijd. Body mass-index. Bloedsuiker. Eerlijk gevecht.
De resultaten waren grimmig.
Patiënten die een operatie ondergingen, daalden in twee jaar tijd 25,7 procent van hun totale lichaamsgewicht. Drugsgebruikers?
Ze verloren 5,3 procent.
Waarom de kloof?
Is het gewoon wilskracht?
Misschien. Veel mensen laten GLP-1’s achterwege. Zeventig procent stopt er binnen een jaar mee. Een operatie is moeilijker om van weg te lopen. Het is permanent. Of zo permanent als het maar kan.
Maar zelfs bij kortere ramen bleef de snede bij het mes.
“Klinische onderzoeken tonen een gewichtsverlies van 15 tot 21 procent aan voor GLP-1’s”, aldus Avery Brown, een inwoner van NYU die de bevindingen presenteerde. “Deze studie toont aan dat het verlies in de echte wereld aanzienlijk lager is.”
Patiënten moeten hun verwachtingen bijstellen. Of ga op tafel.
“GLP-1-patiënten moeten zich wellicht beter aan de behandeling houden… of kiezen voor metabole en baratrische chirurgie.”
Vooringenomenheid in de kamer
Wie heeft dit gefinancierd?
De American Society for Metabolic and Baratric Surgery (ASMBS). Ze willen zeker dat de operatie er goed uitziet. Dat is een conflict. Houd het in gedachten.
Toch gooien de onderzoekers de pillen niet weg. Semaglutide heeft mensen geholpen. Gewoon… minder dan snijden.
Het aantal recepten schiet omhoog. Vergelijkingen zijn noodzakelijk. Welke optie past bij welke carrosserie? Dat is de vraag.
Ann M. Rogers, president van ASMBS en niet betrokken bij de gegevensverzameling, stelde het botweg: chirurgie is effectiever. Duurzamer.
Mensen zijn dol op de medicijnen. Ze haten de naalden na zes maanden. Ondertussen kiezen maar weinig mensen die in aanmerking komen voor de operatiekamer. Angst. Kosten. Onzekerheid.
Het is niet alleen dik
Ozempic is niet geboren om af te vallen.
Het is voor diabetes. Het verlaagt de bloedsuikerspiegel. Nieuwe aanwijzingen suggereren dat het ook het risico op kanker zou kunnen beperken. Cardiovasculaire bescherming. Leuke bijwerkingen.
Maar een operatie controleerde de bloedsuikerspiegel beter in deze proef.
Maakt pillen niet overbodig. Voor sommige uitkomsten slechts secundair.
Een operatie is ook geen oplossing. Invasief. Permanent. Veeleisend. Je moet nog steeds goed eten. Je moet nog steeds verhuizen. Het litteken doet het werk niet. Dat doe je.
Volgende stappen
Karan Chhabra, een andere NYU-chirurg, kijkt vooruit.
Hij wil weten waarom de uitkomsten variëren. Wie is beter gediend met pillen dan met scalpels? Hoe kunnen out-of-pocketkosten de vooruitgang ontsporen?
Deze vragen blijven bestaan.
Het onderzoek vond plaats op de ASMBS-bijeenkomst in juni 2024. Het gesprek gaat verder.
Jagen we de high van snel door drugs veroorzaakt verlies na? Of zich engageren voor de harde realiteit van metabolische chirurgie?
Hangt waarschijnlijk van jou af. En je portemonnee.
